Wat hebben we allemaal gedaan de afgelopen week?
Gisteren vertrokken we weer uit ons tijdelijke onderkomen op Vlieland. Het was een week hard werken maar ook veel praten over muziek, kunst en hoe zo'n week afzondering op deze mooie plek op je inwerkt. En er werd veel gekeken en geluisterd naar elkaars werk en wat dat losmaakt. Deze persoonlijke analyses bewijzen dat kunstbeleving zo ontzettend persoonlijk is. Ik vind dit artists in residence project dan ook best spannend. De deelnemende kunstenaars maken werk waar je als 'consument' ook je best voor moet doen. De muziek bestaat niet uit popliedjes met een kop en een staart. Zij vereist concentratie van het publiek. De moed om je over te geven aan de muziek. Wie dat durft, staat een prachtige ervaring te wachten op het bospodium van Into The Great Wide Open.
Onze woon- en werkplek afgelopen week
In de loop van de week ontstond er steeds meer wisselwerking tussen muzikanten. Het muziekstuk dat Greg Haines maakte bijvoorbeeld, is door het toevoegen van zangpartijen van Mariska Baars heel bijzonder geworden. Voor de mensen die haar werk kennen: zo heb je haar nog niet eerder gehoord. Percussionist Sytze Pruiksma heeft hiervoor ook nog partijen ingespeeld. Het resultaat is volgens Greg "the weirdest popsong ever".
Piiptsjilling was bijzonder productief. Maar liefst 8 stukken zijn er opgenomen. Een van deze tracks verschijnt later op de dvd die we van plan zijn te maken. De overige stukken verschijnen vast later nog op een andere manier.
Nils Frahm en Heather Broderick werken ondertussen vanuit Portland (Verenigde Staten) aan hun bijdrage, die begin volgende week hopelijk deze kant op wordt gestuurd.
Peter Broderick's ziekte lijkt gelukkig minder ernstig dan eerder gedacht. Vanuit Berlijn zal hij samen met Greg Haines en Martyn Heyne verder werken.
Douwe, Jules en Coen van 33 1/3 werkten drie nachten onvermoeibaar op het strand en in de duinen met camera's en beamers. Overdag werden her en der op het eiland beelden geschoten die 's nachts werden afgespeeld op beamers en opnieuw gefilmd. Dat klinkt heel eenvoudig en het levert inderdaad fantastische beelden op. Maar daar blijft het niet bij. Alleen mooie plaatjes volstaan niet, vinden ze, dus worden veel beelden geanimeerd en werden er ter plekke nog scenes bedacht en gefilmd.
De resultaten verschijnen zo snel mogelijk op deze website. Dat duurt nog een tijdje: de muziek moet gemixt en gemastered en het beelmateriaal nog tot een geheel gemaakt, wat geen klein klusje is aangezien er minstens 45 minuten aan beeldmateriaal moet zijn voor de voorstelling. Daarom publiceren we volgende week eerst nog een videoteaser en alvast wat muziekfragmenten.
Ons Seeljocht project was niet mogelijk geweest zonder de medewerking van de Vlielandse gemeenschap. Ik wil de Stichting Muziekonderwijs Vlieland in het bijzonder bedanken voor het mogen lenen van hun piano. Maar ook Klaas, Erik, Raymond, Tjeerd, Jan-Hendrik, Thijs, Timo, Lammert, Jan, Jan-Willem, Wilco, Jacob, Thomas en Leonie. Bedankt voor jullie inzet.
Dit lijkt een beetje een afscheidszin maar u hoort natuurlijk nog veel meer van ons. Komt dat zien in september.
